05/02/2012 - Party koken als team building

Party-koken als teambuilding
MAYKE CALIS (het Parool)

Koken is net als de liefde. Je moet het met aandacht, zorg en de nodige creativiteit doen. Zo denkt Linda Waaker er tenminste over. Ze geeft kookfeesten in haar pannenwinkel in de Dapperstraat. Party-koken is een gat in de markt.

De kookhoek, een winkel met oranje/blauwe raamkozijnen, gele limoenen met houten pollepels op de ramen, is een eiland van vrolijkheid op de verlaten Dappermarkt. Het is zaterdagavond zes uur en al donker. De troep van de markt ligt nog op straat en kleine groepjes mannen met leren jacks lopen langs de huizen.

Binnen staan 22 Hagenezen knoflook te snijden, paprika's te ontpitten en gehaktballen te draaien. De groep maakt het standaard menu: Spaanse Tapas Variados. Het is feest, want Rieke Terlouw viert haar vijftigste verjaardag. Ze heeft de 'harde kern' van haar vrienden en familie uitgenodigd. ''Party-koken is weer eens iets anders,'' zegt haar zoon Rogier. ''Je loopt door elkaar heen en bent met iets bezig. Op andere feesten zit je de hele avond naast dezelfde persoon. Saai toch?''

Linda (39) organiseert de kookfeesten nu ruim vier jaar, samen met collega/steun en toeverlaat Maroescha (27). Zeven dagen in de week als het moet en elke dag andere groepen. Van bedrijfsuitjes, vrijgezellenfeesten tot een Rieke Terlouw die vijftig wordt. Voor 72 euro per persoon, all in. Drie winkels in potten en pannen runde Linda de afgelopen vijftien jaar. En opeens was het genoeg. Tijd voor iets anders. Linda houdt van koken. ''Bij mij thuis was het eigenlijk altijd één groot kookfeest. Weet je, als er vijf komen eten, kunnen er net zo goed tien of twintig komen.'' Zo iemand dus.

''Moet ik die buitenste slabladeren weggooien?'' roept Mike, een blonde vrouw. ''Ja meid, of je moet ze mee naar huis willen nemen,'' zegt Linda. Niet moeilijk doen, is haar motto. Zij, Maroescha en grafisch vormgever Wietske, die af en toe meehelpt, rennen van groepje naar groepje om uitleg te geven over de manier waarop knoflook gesneden moet worden: 'het pitje eruit, dan stinkt het niet'; en over hoe je het schilletje van de gamba's eraf 'jast'.

''Zijn er ook vegetarische gamba's?'' roept een man. Nee, Linda krijgt nooit genoeg van de grapjes. ''Ik vind alles prima, zolang zíj een leuke avond hebben.'' Nou ja, alles goedvinden? De gasten mogen niet op de tafels gaan staan of aan de braadpannen aan het plafond gaan hangen. ''We hebben expres lange banken, zodat die zakenlui niet kunnen wippen op hun stoel.''

Sommige mensen pikken de kookkunst zo op, anderen moet je aan het handje nemen, zegt Maroescha. Ooit maande ze een mannelijke gast iets in het gerecht te doen, dat niet in het recept stond. Hij weigerde, want het stond niet in het boekje. ''Toen riep ik: Als je bij je vrouw in bed ligt, moet je er dan ook een boekje bij hebben?'' Ze giechelt als ze eraan terugdenkt. Ja, vindt Linda, koken is net als de liefde. Je moet het met zorg, aandacht en creativiteit doen.

Bij de tafel staat Ad Vermolen, forsgebouwd met een grote snor, glaasje witte wijn in de hand. Hij heeft zojuist brood gesneden en dat is wel weer genoeg voor vandaag. Thuis maakt hij 'altijd' (dat wil zeggen: elk weekend) het ontbijt klaar, want door de week doet niemand het. Hij is er heel eerlijk in: koken vindt hij niet leuk.

Mike vindt het eigenlijk wel 'gek', dat ze op zaterdagavond tomaten in stukken snijdt, terwijl ze normaal niks doet op zaterdag. ''Maar het is wel vreselijk gezellig, zo met z'n allen.''

Tegen achten worden de dampende gerechten op tafel gezet. Toch wel trots, want dat hebben zij zelf klaargemaakt. Voor Maroescha en Linda is het tijd voor een sigaretje, stiekem achter de koelkast. Na het eten komt René Trok binnen, de accordeonist. Hij houdt de feeststemming erin door de groep te laten zingen. Omdat niemand meer teksten uit zijn hoofd kent, heeft hij boekjes laten drukken met Amsterdamse liedjes (Bij ons in de Jordaan, Oh Johnny zing een liedje voor mij). Het is altijd even afwachten hoe de groep reageert, zegt hij, maar meestal gaat het goed. ''Zegguh, als jullie geen zin hebben...,'' provoceert hij. ''Wat een zeikerd zeg,'' roept Mike. ''Hoeveel bijdehandjes heb jij al op
 

« Terug naar Nieuws